نمایش، عشق، تنفر؛ توقع بی‌جا از سلبریتی‌ها!

شبکه اجتماعی

فضای مجازی قدرت بسیاری دارد و نباید آن را به راحتی دست کم گرفت. اما بیاید برای لحظه‌ای آن را نادیده بگیریم و پدیده عجیب این چندساله بپردازیم؛ قهرمان پروری، الگوسازی و ظهور سلبریتی و شومن‌ها!

ه گزارش پایگاه خبری تحلیلی نباخبر، گسترش اینترنت در سال‌های اخیر محاسن بسیاری از جمله دسترسی آسان به اخبار و آرشیوهای مختلف داشته است و با گسترش اینترنت در سراسر نقاط جهان مردم بسیار راحت‌ تر از قبل می‌توانند از حال یکدیگر و همینطور اتفاقات مهم جهان باخبر شوند. اما این حسن‌های بسیار زیاد گسترش اینترنت در جهان معایبی نیز داشته است که در ادامه نویسنده این مطلب از دیدگاه خودش به آن می‌پردازد.

دسترسی آسان و برداشت کم؛ پُرهای توخالی!

اینکه بتوانیم سلیقه موسیقی خود را با گوش دادن به سمفونی‌ها و ساخته‌های بزرگان تاریخ موسیقی افزایش و در عین حال با گوش دادن به وایرال‌های امروز و دیروز فضای مجازی کاهش دهیم، از خوب و بد بودن فضای مجازی سرچشمه می‌گیرد.
فضای مجازی و رسانه این توانایی را دارد که افرادی با کمک آن بتوانند راه صدساله را در کمتر از یک سال طی کنند. رسانه این اجازه را به ما می‌دهد تا به افراد آنقدر اعتبار دهیم که آن‌ها بتوانند هر ادعایی را از جمله راه و رسم خوب زندگی کردن از دید روان‌شناسی را به راحتی مطرح کنند و به ما بخورانند؛ حتی بعد از آنکه متوجه شویم آنان صرفا موج سوار بوده‌اند و براساس اطلاعیه سازمان نظام روان شناسی اصلا اعتبار و صلاحیتی در این زمینه نداشته اند. اما فضای مجازی به واقعیت را آنگونه که دوست دارد نشان می‌دهد. چون ما نیز در مقابل آنگونه که دوست داریم به آن نگاه کرده و حفره‌های خالی خود را با اعتماد و دست یاری دراز کردن به آن پر می‌کنیم. نتیجه اینکار می‌تواند بسیار بسیار خطرناک و حتی مرگبار باشد.

حرف‌های قشنگ و برداشت‌های زشت!

فضای مجازی قدرت بسیاری دارد و نباید آن را به راحتی دست کم گرفت. اما بیاید برای لحظه‌ای آن را نادیده بگیریم و پدیده عجیب این چندساله بپردازیم؛ قهرمان پروری، الگوسازی و ظهور سلبریتی و شومن‌ها!
از شما خواهش میکنم در این چند سطر من را یاری کنید؛ چرا دوست داریم الگویی برای خود پیدا کنیم؟ تا کی باید حفره‌های خالی خود را با نگاه کردن به زندگی ساختگی دیگران پُر کنیم؟
همانقدر که فضای مجازی می‌تواند در پی حوادث تلخی از جمله فاجعه متروپل در آبادان مظلوم که بر کشور عزیزم وارد شده، به کمک هموطنان نازنینم بیاید تا از حال هم باخبر شده و به کمک یکدیگر بشتابند، همانقدر می‌تواند باعث به وجود آمدن موجوداتی شود که از ترحم مردم سواستفاده کرده و فقط به فکر تظاهر و حفظ منافع شخصی خود باشند؛ دارایی که با اعتبار بخشیدن مردم به آنان به وجود آمده است.
از طرفی می‌تواند شومن‌هایی را به وجود بیاورد که در برهه‌های تلخ و حساس در جاهای مهم مردم خود را فراموش کرده و کلاه خود را سفت‌تر بچسبند.
فضای مجازی می‌تواند موسیقی‌هایی را چه در امروز و چه در دیروز آنقدر وایرال کند تا به حدی که موسیقی های فاخر فراموش، موزیسن‌های بزرگ گمنام و اساتید این حوزه از یاد برده شوند و تنها این جمله در یادها بماند: اول اینستا بعد کتاب !
این تاثیر بزرگ فضای مجازیست که درصد کتاب‌خوان‌ها را کاهش داده و به جای آنکه به ما یادآور شود ((قهرمان زندگیت را در آینه ببین))، سلبریتی‌ها، شومن‌ها و انگل‌های بیسوادی را قهرمان‌مان کند که خود به دنبال نشان دادن هرچه بیشتر زندگی تزئینی و دروغینشان هستند.
تا حرف‌های قشنگ از دهانشان بشنویم
تا بزرگشان کنیم
تا بهشان اعتبار دهیم
تا در برهه‌های حساس فراموشان کنند
تا همدیگر را فراموش کنیم…


یک دیدگاه

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید